System pasieki i miodu

Każdy ul lub grupa uli w jednym stanowisku prowadzona jest kartą zaczynającą się od „Przegląd uli”, gdzie zapisuje się stan matki, czerw na ramkach i wszelkie oznaki chorób lub szkodników. Karta przechodzi do „Pielęgnacja” obejmującej dokarmianie przy braku pożytku, dzielenie mocnych rodzin i przenoszenie pasieki według sezonów kwitnienia. W sezonie przechodzi do „Miodobranie” i dokumentuje liczbę wybranych ramek oraz ilość miodu z każdego stanowiska, potem „Rozlew” z napełnianiem opakowań wraz z odmianą — akacja, lipa czy wielokwiat — i datą produkcji, następnie „Sprzedaż” z zapisem zamówień, ilości i cen, a sezon zamyka „Inwentaryzacja” spisem pozostałych zapasów i stanu uli po sezonie.

Czat koordynuje przenosiny między głównym pszczelarzem a pomocnikami: termin przewozu uli na nowe pożytki, zgłoszenie podtopienia lub fali upałów zagrażającej pasiece czy ustalenie dnia miodobrania i potrzebnej liczby rąk. Rozliczenia poufnie zapisują koszty ramek, opakowań, dokarmiania syropem, wynagrodzenia pomocników i koszty transportu wobec sprzedaży miodu — widać zwrot z kilograma z każdego stanowiska.

Główny pszczelarz decyduje o terminie miodobrania na podstawie wyników przeglądów udokumentowanych na kartach, pomocnicy wykonują prace i dokumentują ilość z każdego stanowiska, a specjalista ds. rozlewu zapisuje opakowania trafiające do magazynu — przy „Inwentaryzacji” końca sezonu ilości zestawia się ze sprzedażą i planuje podziały oraz przenosiny na kolejny sezon.